Plots was daar minister Heinen die met de Tweede en Eerste kamer wil praten over aanpassing van het onlangs ingediende wetsvoorstel Box3. Een voorstel dat per 1 januari 2028 in werking zou moeten treden en dat ook de aandacht uit het buitenland wist te trekken.
De Washington Post wijdde een zeldzaam hoofdredactioneel commentaar aan de materie (“een tragedie” en “een belasting van 16 procentpunt hoger dan het gemiddelde van de OESO-landen” om daarmee “een van de meest agressieve vermogensbelastingstelsels ter wereld in te voeren”), en ook Elon Musk had kritische (😂) kanttekeningen in de vorm van twee lach-emoji’s op zijn sociale mediakanaal X.
Zelfs het buitenland pakte de binnenlandse kritiek van ondernemers en beleggers op het systeem van belaste vermogensaanwas dus op, namens Techleap, een organisatie die Nederlandse Tech Start-ups ondersteunt, door Prins Constatijn van Oranje als volgt samengevat: “buitenlandse investeerders zien dit als een signaal dat we in Nederland echt niet begrijpen waar we mee bezig zijn”.
Genoeg dus om in elk geval, zoals de Eerste Kamer ook voor ogen heeft, (opnieuw) kritisch naar het wetsvoorstel te (gaan) kijken.
Maar waar ging het ook alweer om? Het belasten van vermogensaanwas met daaronder dus zowel gerealiseerde als, met uitzondering van beleggingen in vastgoed en start-ups, ongerealiseerde waardestijging van vermogen in het belastingjaar in plaats van alleen gerealiseerde winsten zoals bij een vermogenswinstbelasting.
Twee aspecten van het wetsvoorstel worden daarbij met name als onrechtvaardig ervaren. Eén, het belasten van ongerealiseerde rendementen op beleggingen en twee, het afwezig zijn van de mogelijkheid tot achterwaartse verliesverrekening (carry-back). En laten we eerlijk zijn, heel rechtvaardig is dit ook niet.
De Tweede Kamer heeft weliswaar de intentie het stelsel door te ontwikkelen naar een vermogenswinstbelasting, maar welke alternatieven zijn er als je zonder verdere visie op een uiteindelijk, vereenvoudigd, belastingstelsel, louter vasthoudt aan budgetneutraliteit?
Het invoeren van de achterwaartse verliesverrekening (eerder nog kansloos weggestemd) is in elk geval iets en zeer welkom maar verder blijft het redelijk stil als de belasting van ongerealiseerde winsten niet overboord wordt gezet.
Soms denk ik terug aan de tijd dat we een vast rendement van 4% hadden. Ook wel forfaitair, maar redelijk, en uit die tijd ook weinig onrust bij beleggers over. Deed je het goed, had je een onbelast voordeeltje, en deed je het slecht, kon het ongetwijfeld beter. Zo’n percentage, mag ook 3% zijn, dat niet budget gedreven is en meer in lijn ligt met de financiële markt en door de belegger ook als redelijk/gunstig werd ervaren, wat was daar mis mee?
Voorlopig dus voor Box 3 belastingbetalers nog steeds onduidelijkheid waarop voor te sorteren. Een wijziging in het beleggingsportfolio van aandelen naar vastgoed? Een switch van Box 3 naar de bv in Box 2?
Of eerst de stemming van de Eerste Kamer mei dit jaar maar even afwachten…
